Ես անելիք չեմ տեսնում նման կուսակցություններում

Ընդդիմության դաշտը քայքայելուց, ԲՀԿ-ն կազմալուծելուց հետո Սերժ Սարգսյանը շարունակում է պառակտել ու հեղինակազրկել ոչ իշխանական մյուս ուժերին: Սահմանադրական փոփոխությունների հայեցակարգը քննարկելու պատրվակով ՀՀՇ-ի եւ «Ժառանգության» ներկայացուցիչների այցելությունը նախագահական պառակտման պատճառ է դարձել այդ կուսակցություններում: Ոմանք շտապել են ընդունել Սերժ Սարգսյանի հրավերը, մյուսները դատապարտում են դա: Այսպես, ՀՀՇ վարչության անդամներ Արարատ Զուրաբյանը եւ Ալիկ Արզումանյանը հանդիպման հրավերն ընդունել են՝ առանց վարչության անդամ Կարապետ Ռուբինյանի հետ քննարկելու: Թեմայի շուրջ զրուցել ենք Կարապետ Ռուբինյանի հետ:

- Պարոն Ռուբինյան, անցած շաբաթ Ձեր կուսակիցները հանդիպել են Սերժ Սարգսյանի հետ` սահմանադրական փոփոխությունների հայեցակարգը քննարկելու, ինչն արժանացավ Ձեր բացասական վերաբերմունքին: Մինչ հանդիպումն արդյոք այդ հարցը քննարկվե՞լ է Ձեզ հետ: Եվ ի՞նչն է կոնկրետ Ձեր բացասական վերաբերմունքի պատճառը, հատկապես, որ ՀՀՇ-ն ի սկզբանե խորհրդարանական կառավարման մոդելի կողմնակից է եղել:

– Ինձ համար միանգամայն անսպասելի էր այդ այցը: Զարմացած եմ, որ նման կարեւոր եւ ակնհայտորեն վիճահարույց որոշումը կայացվել է առանց վարչությունում քննարկելու: Խորհրդարանական կառավարման համակարգին անցնելուն, ճիշտ եք, ՀՀՇ-ն կողմ է արտահայտվել, անձամբ էլ կողմ եմ: Բայց դա ի՞նչ կապ ունի ծավալվող իրադարձությունների հետ: Եթե ռեժիմը պատրաստ է ցանկացած պահի, սեփական շահից դրդված, ոտնահարել Սահմանադրությունը եւ յուրացնել իշխանությունը, ապա ի՞նչ տարբերություն՝ խորհրդարանական կառավարման համակարգ է այնտեղ նկարագրված, թե նախագահական: Հարց տվե՞լ եք ձեզ, այդ ինչո՞ւ միայն իր լիազորությունների ավարտի նախաշեմին որոշեց մեջտեղ բերել սահմանադրական բարեփոխումների մի ծրագիր, որի մասին ակնարկ անգամ չկար իր նախորդ երկու ընտրարշավների ժամանակ եւ անցած կառավարման անփառունակ տարիների ընթացքում: Ավելին, նաեւ այդ ընթացքում կտրուկ դեմ է արտահայտվել այլ ուժերի արած նմանատիպ առաջարկներին: Ակնհայտ է, որ «բարեփոխման» այս պրոցեսը նախաձեռնելը պայմանավորված էր միմիայն Սերժ Սարգսյանի լիազորությունների մոտալուտ ավարտով եւ բռնազավթված իշխանությունը ոչ մի դեպքում ռեժիմի ձեռքից բաց չթողնելու մոլուցքով:

- Կուսակցության վարչության անդամների հակասական դիրքորոշումը նման առանցքային հարցերի շուրջ ինչի՞ կարող է հանգեցնել, հնարավո՞ր է ստիպի Ձեզ լքել կուսակցությունը:

– Ես տեղյակ չեմ վարչության մյուս անդամների դիրքորոշմանը: Որքան գիտեմ, այդ հարցով նիստ չի գումարվել: Ես ինքս ժամանակավորապես բացակայում եմ երկրից, բայց հիմա կապի միջոցներն այնքան շատ են ու մատչելի, որ ոչինչ չէր խանգարում ինձ հետ նույնպես Բաղրամյան 26 այցի հարցը քննարկելուն կամ գոնե նախապես տեղեկացնելուն: Եթե այդ հանդիպումը նշանավորում է ռեժիմի վերացման խնդրի առաջնահերթության վերանայում եւ ռեժիմի հետ հարմարվողական քաղաքականության սկիզբ, ապա ես անելիք չեմ տեսնում նման կուսակցությունում:

- Կուսակցությունից դո՞ւրս եք գալու:

– Բաղրամյան 26 այցելածները երեւի ինձ, ինչպես եւ ողջ հասարակությանը, պետք է բացատրություններ տան, թե ինչ ստացան այդ այցից: Մինչ այժմ ռեժիմի վերացումը երկիրը կործանումից փրկելու միակ միջոց համարողներն ինչի՞ դիմաց գիտակցաբար գնացին սպանությունների, բռնությունների, հալածանքների ու կեղծիքների միջոցով իշխանությունը զավթած մեկի հետ սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգ քննարկելու: Չէ՞ որ գիտեին, որ ռեժիմից զզված եւ բռնապետին ատող ժողովրդի ճնշող մեծամասնության արհամարհանքին էին արժանանալու: Մինչ այդ բացատրություններն ստանալը, ես կսահմանափակվեմ միայն հայտարարությունով, որ կոպիտ սխալ եմ համարում այդ այցը եւ չեմ կիսում պատասխանատվությունը դրա համար: Չեմ ուզում, հեռու գտնվելով, հապշտապ որոշում կայացնել:

- Կարծիքներ կան, որ սահմանադրական փոփոխություններն արվում են Սերժ Սարգսյանի վերարտադրման նպատակով, այսինքն՝ ստացվում է, որ ընդդիմադիր կուսակցությունները լծվել են Սերժ Սարգսյանի վերարտադրմա՞նը:

– Այդպես չէ: Պարզապես Ծառուկյանին իր մարզիչներով եւ մասաժիստներով հանդերձ գետնելուց հետո նոր մթնոլորտ է ձեւավորվել: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հայտարարած բուրժուադեմոկրատական հեղափոխության լիակատար ֆիասկոյի ֆոնին եւ հետեւանքով որոշ ընդդիմադիր ուժերի մոտ տեղի ունեցավ առաջնահերթությունների կտրուկ փոփոխություն: Ըստ էության, դա հրաժարում է ռեժիմի դեմ հետագա պայքարից եւ փորձ, սահմանադրական բարեփոխումների սելին լծվելով, իրենց համար տեղ ապահովելու հաջորդ գումարման Ազգային ժողովում: Այս շրջադարձը կարելի է գուցե բնական եւ իրատեսական համարել, բայց, չնայած բռնաճնշումներին, այս կամ այն ձեւով ռեժիմի դեմ պայքարը շարունակելու ձգտող ուժերի, քաղբանտարկյալների ու ռեժիմի մեղքով սովի եզրին կանգնածների համար հարմարվողականության այս ցինիկ դրսեւորումը պարզապես դաշույնով հարված է մեջքին:

- Սերժ Սարգսյանի հետ քաղաքական ուժերի հանդիպումը նաեւ ուրվագծեց ընդդիմադիր դաշտի պատկերը, ստացվեց այնպես, որ ով ստացել էր իրենց կողմից ոչ լեգիտիմ համարվող նախագահի հրավերը, ընդունեց, մերժող չեղավ, իսկ ՀԱԿ-ին չէր էլ ուղարկվել հրավեր: Հիմա, ըստ Ձեզ, ի՞նչ իրավիճակ է ստեղծվել ներքաղաքական դաշտում, եւ ո՞վ է ստեղծված իրավիճակի մեղավորը:

– Կարելի է միայն ենթադրություններ անել, թե ինչու չեն հրավիրել ՀԱԿ-ին: Չէ՞ որ ՀԱԿ-ը ռեժիմի հետ երկխոսելու ամենամեծ փորձն ունի, բացի այդ, իրենց առաջնորդն ինքն էր պատրաստակամություն հայտնել հանդիպելու Սարգսյանի հետ, ճիշտ է՝ այլ պատրվակով: Իսկ ստեղծված իրավիճակը կարելի է բնութագրել որպես համատարած հիասթափություն ընդդիմության նկատմամբ ու անվստահություն եւ իշխանության, եւ ընդդիմության նկատմամբ: Այժմ իրական պայքարին լծված կամ լծվելիք ուժերին որոշակի ժամանակ կպահանջվի այդ հիասթափությունը հաղթահարելու եւ իրենց շուրջ քաղաքականապես ակտիվ զանգվածներին համախմբելու համար: Իսկ մեղավորներ երկու ճամբարներում էլ կան, բայց, ինչ խոսք, առաջին մեղավորն ու պատասխանատուն ռեժիմն է:

- Այնուամենայնիվ, Ձեզ համար կա՞ն սկզբունքային հարցեր, որոնք սահմանադրական փոփոխությունների հայեցակարգում ընդգրկելու դեպքում ընդունելի կլինեին, որոնք նաեւ ինչ-որ չափով խոչընդոտ կլինեին վերարտադրման ծրագրի համար, օրինակ՝ 100 տոկոսանոց համամասնական ընտրակարգը…

– Իհարկե կան, բայց դրանք բարձրաձայնելու, դիրքորոշում հայտնելու համար հազար ու մի այլ հրապարակային ձեւ կա: Ռեժիմին այլ բան էր պետք, եւ ստացավ: Հանդիպման հատուկ պահերին արված լուսանկարների հրապարակումը, իր շուրջ ձեւավորվող լայն հասարակական համաձայնության մասին իշխանական լրատվության ոգեւորված ճամարտակությունները պարզ վկայությունն են այն բանի, թե ինչ էր ռեժիմի ուզածը եւ ստացածը: Նյութի աղբյուրը ` hraparak.am

Անելիք չեմ ունենա ՀՀՇ-ում, եթե հարմարվողական այդ կուրսը շարունակվի

Այս կամ այն ձեւով ռեժիմի դեմ պայքարը շարունակելու ձգտող ուժերի, քաղբանտարկյալների ու ռեժիմի մեղքով սովի եզրին կանգնածների համար, հարմարվողականության այս ցինիկ դրսեւորումը պարզապես դաշույնով հարված էր մեջքին: Այս մասին NEWS.am-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց ՀՀՇ վարչության անդամ, ԱԺ նախկին փոխխոսնակ Կարապետ Ռուբինյանը՝ անդրադառնալով մի շարք քաղաքական ուժերի Սահմանադրական բարեփոխումների վերաբերյալ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ հանդիպման գնալուն:

Ինչպե՞ս եք վերաբերում, որ մի շարք քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչներ, այդ թվում՝ Ձեր ՀՀՇ-ական գործընկերներ Արարատ Զուրաբյանը եւ Ալեքսանդր Արզումանյանը, գնացել են Սերժ Սարգսյանի հետ հանդիպման:

Վատ եմ վերաբերվում: Հանդիպման հատուկ պահերին արված լուսանկարների հրապարակումը, ձեւավորվող լայն հասարակական համաձայնության մասին իշխանական լրատվության ոգեւորված ճամարտակությունները, պարզ վկայությունն են այն բանի թե ինչ էր ռեժիմի ուզածը եւ ստացածը: Իսկ ի՞նչ ստացան Բաղրամյան 26 աճապարած, մինչ այժմ ռեժիմի վերացումը երկիրը կործանումից փրկելու միակ միջոց համարող ուժերը: Ինչի՞ դիմաց գիտակցաբար գնացին սպանությունների, բռնությունների, հալածանքների ու կեղծիքների միջոցով իշխանությունը զավթած մեկի հետ սահմանադրական բարեփոխումների հայեցակարգ քննարկելու: Չէ՞ որ գիտեին, որ ռեժիմից զզված եւ բռնապետին ատող ժողովրդի ճնշող մեծամասնության արհամարանքին էին արժանանալու:
Կարող են իհարկե փորձել արդարանալ, ասելով, որ զոհողությունների են գնում պետական կարեւորության խնդիր լուծելու համար, ինչպես օրեր առաջ մեկ այլ ընդդիմադիր առաջնորդ փորձեց ներկայացնել իր հրապարակային նամակագրությունն ու հանդիպման պատրաստակամությունը նույն սուբյեկտի հետ: Իրականում, ըստ իս, Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հայտարարված բուրժուա-դեմոկրատական հեղափոխության լիակատար ֆիասկոյի ֆոնին եւ հետեւանքով այդ ուժերի մոտ տեղի ունեցավ առաջնահերթությունների կտրուկ փոփոխություն: Ըստ էության դա հրաժարում է ռեժիմի դեմ հետագա պայքարից եւ փորձ սահմանադրական բարեփոխումների սելին լծվելով իրենց համար տեղ ապահովելու հաջորդ գումարման Ազգային ժողովում: Այս շրջադարձը կարելի է գուցե բնական եւ իրատեսական համարել, բայց, չնայած բռնաճնշումներին, այս կամ այն ձեւով ռեժիմի դեմ պայքարը շարունակելու ձգտող ուժերի, քաղբանտարկյալների ու ռեժիմի մեղքով սովի եզրին կանգնածների համար, հարմարվողականության այս ցինիկ դրսեւորումը պարզապես դաշույնով հարված էր մեջքին:

Դուք տեղյա՞կ եք եղել, որ գնալու են: Հնարավո՞ր է ՀՀՇ-ից դուրս գաք:

Ցավալի է, որ ՀՀՇ ղեկավարները նման կարեւոր եւ ակնհայտորեն վիճահարույց որոշում կայացնելիս հարկ չեն համարել խորհրդակցել կամ գոնե տեղյակ պահել վարչության բոլոր անդամներին:  Իմ դեպքում, կապի միջոցների բազմազանության եւ մատչելիության ներկա պայմաններում, ժամանակավորապես արտերկրում գտնվելուս հանգամանքն արդարացում չէ: Ըստ էության խախտվել է կարեւոր որոշումներ ընդունելու կոլեգիալության սկզբունքը, ու ինձ կատարված փաստի առաջեւ են կանգնեցրել: Հիմա ես կբավարարվեմ հայտարարելով, որ կոպիտ սխալ եմ համարում այդ հանդիպումը եւ ոչ մի պատասխանատվություն չեմ կրում դրա համար, իսկ եթե հարմարվողական այդ կուրսը շարունակվի, բնականաբար այլեւս անելիք չեմ ունենա ՀՀՇ-ում:

Այսօր քաղաքական օրակարգում են սահմանադրական բարեփոխումների թեման: Ինչպիսի՞ն է ձեր կարծիքը խորհրդարանական կառավարման անցնելու վերաբերյալ, եւ կոնկրետ Սերժ Սարգսյանի կողմից նախաձեռնած գործընթացին:

Թե՛ ես, թե՛ ՀՀՇ-ն բազմիցս հայտարարել ենք, որ կողմնակից ենք անցմանը խորհրդարանական կառավարման ձեւին: Բայց դա ի՞նչ կապ ունի ծավալվող իրադարձությունների հետ: Եթե ռեժիմը պատրաստ է ցանկացած պահի, սեփական շահից դրդված  ոտնահարել սահմանադրությունը եւ յուրացնել իշխանությունը, ապա ի՞նչ տարբերություն խորհրդարանական կառավարման համակարգ է այնտեղ նկարագրված, թե նախագահական: Հարց տվե՞լ եք ձեզ, այդ ինչո՞ւ միայն իր լիազորությունների ավարտի նախաշեմին որոշեց մեջտեղ բերել սահմանադրական բարեփոխումների մի ծրագիր, որի մասին ակնարկ անգամ չկար իր նախորդ երկու ընտրարշավների ժամանակ եւ անցած կառավարման անփառունակ տարիների ընթացքում: Ավելին, նաեւ այդ ընթացքում կտրուկ դեմ է արտահայտվել այլ ուժերի արած նմանատիպ առաջարկներին:
Ակնհայտ է, որ «բարեփոխման» այս պրոցեսը նախաձեռնելը պայմանավորված էր միմիայն Սերժ Սարգսյանի լիազորությունների մոտալուտ ավարտով եւ բռնազավթված իշխանությունը ոչ մի դեպքում ռեժիմի ձեռքից բաց չթողնելու մոլուցքով: Հիմա ռեժիմի՝ ձմեռային դադարից հետո վերսկսված  «ժառանգորդ» օպերացիան շարունակվում է: Ծառուկյանին՝ իր մարզիչներով եւ մասաժիստներով հանդերձ գետնելուց հետո նոր մթնոլորտ է ձեւավորվել, որում արդեն Սարգսյանն իրեն ավելի ազատ է զգում եւ քանի որ ռեժիմին սպառնացող իրական վտանգ չի երեւում, նորից, հրաժարվելով իր համար անհասկանալի, ուստի վտանգավոր խորհրդարանական կառավարման համակարգից սկսում է թեքվել դեպի  առկա կիսանախագահականը: Ամենայն հավանականությամբ, ի վերջո, հենց դրան՝ գործող սահմանադրության մեջ կոսմետիկ փոփոխություններ անելուն էլ կհանգեն՝ անհարմար վիճակում թողնելով իբր խարհրդարանական համակարգին անցման համար խաղի մեջ մտածներին:

Կա կարծիք, որ ընդդիմադիր դաշտը դատարկ է մնացել եւ որոշակի մրցակցություն է սկսվել այդ տեղի համար: Կիսո՞ւմ եք այդ տեսակետը, հատկապես հաշվի առնելով, որ Հայաստանի քաղաքական դաշտում արեւմտամետ ուժերը փորձում են համախմբվել:

2008-ի համաժողովրդական պոռթկումից առաջացած, ահռելի պոզիտիվ էներգիա կրող ռեսուրսի հետեւողական մսխումը՝ իրական պայքարը դրա նմանակմամբ փոխարինելու եւ քաղաքագիտական էքսպերիմենտներով մոլորեցնելու միջոցով, ի վերջո բերեց ընդդիմադիր գործիչների եւ կուսակցությունների նկատմամբ խորը հիասթափության: Այժմ իրական պայքարին լծված կամ լծվելիք ուժերին որոշակի ժամանակ կպահանջվի այդ հիասթափությունը հաղթահարելու եւ իրենց շուրջ քաղաքականապես ակտիվ զանգվածներին համախմբելու համար: Մրցակցությունն այդ ուժերի միջեւ այս ժամանակահատվածում օգտակար կլինի, ինչպես եւ օգտակար կլինի համախմբումը հետագայում՝ պայքարի վճռական փուլ մտնելիս:

Չգիտեմ, որ ուժերին եք համարում արեւմտամետ: Ինձ համար համամարդկային են այն արժեքները որոնք, այո՛ ձեւավորվել են Եվրոպայում ու հիմա տարածվել են «արեւմուտքում», որն, ի դեպ, ընդգրկում է օրինակ մեզնից շատ հեռու արեւելքում գտնվող Ճապոնիան, Հնդկաստանն ու Ավստրալիան: Ուստի, մեր երկրի ներկա վիճակում, ես հակված եմ ուժերը խմբավորել ավելի ընդհանրական անունների ներքո՝ առաջադեմ-հետադիմական կամ անկախական-ստորաքարշ: Իսկ համամարդկային արժեքների շուրջ համախմբումները, անշուշտ ողջունելի են: Նման արժեքներ դավանողները չեն կարող համակերպվել ներկա հետադիմական ռեժիմի գոյության հետ:

Հավատո՞ւմ եք, որ Ժիրայր Սեֆիլյանին եւ նրա կողմնակիցներին կհաջողվի գլուխ բերել «100 ամյակն առանց ռեժիմի» շարժումը՝ հաշվի առնելով, որ դրա շրջանակներում կազմակերպված ավտոերթերը նույնիսկ մեծ խոչընդոտների են հանդիպում:

Հավատում եմ Ժիրայր Սեֆիլյանի ազնվությանը եւ անվերապահ նվիրվածությանը մեր հայրենիքին: Մեծ հարագանք եմ տածում նաեւ իր շուրջ համախմբված, ռեժիմի դեմ պայքարող իմ ճանաչած ու չճանաչած մյուսների նկատմամբ:  Իհարկե կուզենայի որ հաջողեին եւ հնարավորության դեպքում ամեն ինչով կօժանդակեի: Պարզապես պետք է հաշվի առնենք, այդ մասին վերեւում էլ խոսեցինք, որ իրավիճակը փոխվել է եւ իրենց ստանձնած առանց այդ էլ շատ ծանր առաքելությունը էլ ավելի է ծանրացել: Ուժ, կորով  ու հաղթանակ մաղթելով իրենց ուզում եմ նաեւ ցանկանալ, որ իրենց արդար պայքարը ամենեւին չսահմանափակեն ժամկետներով ու տարեթվերով:

Նիկոլ Փաշինյանի նախաձեռնած «Քաղաքացիական պայմանագրի» մասին ի՞նչ կարծիքի եք, գուցե նրանց հաջողվի՞ ինչ-որ բան փոխել երկրում:

Դրական եմ վերաբերվում, երբ մեկնարկեցին, հաջողություն եմ մաղթել:  Իրենց դեպքում նպատակներն ավելի հեռահար են ու, տպավորություն ունեմ, որ լրջորեն են նախապատրաստվում: Ուրախ եմ եւ հուսադրող եմ համարում, որ այնտեղ համախմբվում են հիմնականում երիտասարդ, լայնախոհ ու առաջադեմ մարդիկ, որոնց հետ պետք է կապենք մեր երկրի ապագան:

Ներկայումս Հայաստանը ԵՄ-ի հետ քննարկում է ավելի թեթեւ համաձայնագիր կնքելու հարցը: Կարծում եք ինչ որ փաստաթուղթ կստորագրվի՞, թե Մոսկվան կրկին կարող է խանդով վերաբերվել եւ արգելել Հայաստանին նման համաձայնագիր կնքել, ինչպես դա եղավ Ասոցացման համաձայնագրի դեպքում:

Չեմ կարծում, որ Կրեմլին առանձնապես կանհանգստացնի  այդ նոր գործընթացը եւ քաղաքական՝ զուտ հռչակագրային բնույթի փաստաթղթի ստորագրումը: Կրեմլը եվրաասոցացման գործընթացը խափանելու նպատակով օգտագործեց Սերժ Սարգսյանին իր ուզածի պես, այլ հարց է, որ ոչ Ուկրաինայի, ոչ էլ գործընթացի այլ մասնակիցների համար Հայաստանի կտրուկ շրջադարձը օրինակելի վարքագիծ չդարձավ: Եվրասիականացման մեր հետագա կամազուրկ դրեյֆն էլ եկավ ապացուցելու, որ թե տնտեսական, թե քաղաքական առումով անմիտ քայլի դիմեց պարոն Սարգսյանը: Իմաստուն ղեկավարը, եթե նույնիսկ վերահաս վտանգի պատճառով չկարողանար մերժել, պետք է ամեն ինչ աներ վնասաբեր որոշումը ձգձգելու, ժամանակ շահելու համար: Իսկ նա, ինչպես տեսանք, հազիվ մինչեւ մոսկովյան լուսաբացը դիմացավ:

Պատրաստեց՝ Ինգա  Մարտինյանը

http://news.am/arm/news/257219.html

«Ինստիտուցիոնալ ընդդիմություն»-ն իշխանությանն ավելի անվտանգ է թվում

«Բազմակուսակցական համակարգը ժողովրդավարական երկրի համար կենսական անհրաժեշտություն է»,- Newsline-ի հետ զրույցում ասաց Կարապետ Ռուբինյանն՝ անդրադառնալով «ինստիտուցիոնալ ընդդիմության» ստեղծման գաղափարին:

Ի պատասխան մեր այն հարցի, թե արդյոք հայաստանյան քաղաքական դաշտին պե՞տք է նման ընդդիմություն և, առհասարակ, ինչ ասել է «ինստիտուցիոնալ ընդդիմություն», Կարապետ Ռուբինյանը պատասխանեց.

«Բազմակուսակցական համակարգը տարբեր գաղափարախոսություններ դավանող և տարբեր ծրագրեր որդեգրած կուսակցությունների՝ ազատ ու արդար ընտրությունների միջոցով մրցակցությունը ու դրա արդունքում պարբերաբար իշխանության ղեկին կանգնելը կամ ընդդիմադիր դաշտում գործելը ժողովրդավարական երկրի համար կենսական անհրաժեշտություններ են: Այս տեսանկյունից կուսակցությունն իսկապես պետք է լինի լուրջ հաստատություն, ուր պետք է գործեն նույն ժողովրդավարական մեխանիզմները՝ հրապարակային գործունեություն, ներքին մրցակցություն և արդար ընտրությունների միջոցով ձևավորվող ղեկավար մարմիններ, թափանցիկ և օրինական ֆինանսավորման աղբյուրներ և այլն: Մեզ մոտ այս բոլորը բացակայում են, և արդյունքում ունենք ոչ թե ժողովրդավարություն, այլ դրա գռեհիկ նմանակում:

Ծիծաղելի է, երբ իշխանության ղեկին գտնվող, ստալինյան մեթոդներով կառավարվող, պետական նոմենկլատուրայից, թալանչիներից ու հացկատակներից կազմված կուսակցությունը ճամարտակում է ժողովրդավարությունից ու բարեփոխումներից: Նույնչափ ծիծաղելի է, երբ ներքին արդար ընտրություններ կազմակերպել չկարողացող, առաջնորդի պաշտամունքով տառապող կուսակցությունը խոստանում է իշխանության գալով՝ ժողովրդավարություն հաստատել երկրում»:

Որպես այս ամենի հետևանք, Ռուբինյանի խոսքով, հասարակությունում տիրում է խորը հիասթափություն և՛ իշխանության, և՛ ընդդիմության հանդեպ:

«Այս իրավիճակում նոր, դասական տիպի՝ ներքին ժողովրդավարության, մրցակցության ու կոլեգիալ կառավարման պայմաններում բաց ու թափանցիկ գործող կուսակցություն ստեղծելու ծրագիրը գայթակղիչ է թվում: Միայն թե խնդիրը հետևյալն է. ո՞նց կարող է լինել ինստիտուցիոնալ ընդդիմություն, կուսակցություն, եթե իշխանությունն ինստիտուցիոնալ չէ՝ ապօրինի է ու հանցավոր, եթե երկրում ազատ ընտրություններ ու արդար մրցակցության դաշտ չկա: Չգիտեմ, հիմա ավելի հակված եմ կարծելու, որ պետական մարմինների, այդ թվում՝ ընդդիմության ինստիտուցիոնալ կայացման համար նախ հեղափոխություն է պետք անել»,- նշեց նա:

«Ինստիտուցիոնալ ընդդիմության» կարևորության մասին խոսում են ոչ միայն որոշ ընդդիմադիրներ, այլև հենց իշխող ուժի ներկայացուցիչները, ուստի հետաքրքրվեցինք՝ ինչու է իշխանությունը շահագրգռված «ինստիտուցիոնալ ընդդիմության» ստեղծմամբ:

«Այս իշխանություններն իրական շահագրգռվածություն չեն կարող ունենալ: Երևի ինստիտուցիոնալն իրենց ավելի անվտանգ է թվում: Նրանք անվերջ կարող են խոսել ընդդիմության անհրաժեշտության մասին, բայց ոչ մի քայլ չանել ընդդիմության դերի բարձրացման, կայացման ուղղությամբ: Ինստիտուցիոնալ-ոչ ինստիտուցիոնալը եկեք մի կողմ թողնենք: Հայկական ժողովրդավարության կայացման համար անհրաժեշտ են նորմալ կուսակցություններ, իսկ դրանք չեն կարող կայանալ, եթե երկրում չկան ազատ ընտրություններ ու չկա արդար մրցակցություն ընտրողների ձայների համար»,- պատասխանեց Կարապետ Ռուբինյանը:

Ինչ վերաբերում է քաղաքական դաշտում թիվ մեկ հարց դարձած՝ Սերժ Սարգսյանի կողմից անցկացվելիք Սահմանադրական բարեփոխումների փաթեթին, ապա Ռուբինյանը նշեց, թե չի պատկերացնում՝ ինչպես կարող է որևէ առաջադեմ քաղաքական ուժ դեմ լինել իրական բարեփոխումներին: Միաժամանակ Ռուբինյանն ասաց, թե սահմանադրական փոփոխությունների անցկացման խնդիրն այլ տեղ է:

«Շատ դժվար է հավատալ, որ կոռուպցիայի ու ապօրինության մեջ թաղված Սարգսյանի ռեժիմը, որը տապալվել է հանրօգուտ գործունեության բոլոր ոլորտներում, որը բռնելով կայուն հետընթացի ուղին՝ բերել-կապել է մեր երկիրն աշխարհի քաղաքակրթական հետնաբեմում խարխափող Եվրասիական ակումբի դռանը, հանկարծ, անշահախնդրորեն պիտի սկսի բարեփոխել Սահմանադրությունը: Բնականաբար, սկսում ես փնտրել այլ մոտիվացիա: Ես, օրինակ, երկու դրդապատճառ եմ տեսնում: Առաջինը հանրահայտն է՝ առանց ավելորդ գլխացավանքի սեփական ապօրինի իշխանությունը երկարաձգելու ձգտումն է: Իսկ երկրորդն, ըստ իս, սեփական խայտառակ ձախողումները ներկա Սահմանադրության անկատարությամբ արդարացնելու միտումը: Վերադառնալով ձեր հարցին՝ ասեմ անձնական տեսակետս՝ բարեփոխումներին կողմ ենք, բարեփոխիչներին չենք վստահում: Թող Սերժ Սարգսյանը ցույց տա մի փոքր ոլորտ, որն իր ապօրինի իշխանության տարիներին բարեփոխել է, հետո նոր անցնի Սահմանադրությունը բարեփոխելուն»,- եզրափակեց նա:

Տիգրանուհի Մարտիրոսյան

http://newsline.am/am/news/view/5720.html

Տեր-Պետրոսյանը փորձեց շղարշել կամ մեղմել իր՝ ժամանակին արած քաղաքագիտական վերլուծության իմպլեմենտացիայի լիակատար ֆիասկոն

168.am-ի զրուցակիցն է ՀՀ ԱԺ նախկին փոխխոսնակ, նախկին քաղբանտարկյալ, ՀՀՇ կուսակցության վարչության անդամ Կարապետ Ռուբինյանը:
- Պարոն Ռուբինյան, վստահ եմ` հետևում եք հայաստանյան ներքաղաքական զարգացումներին, որոնք հաջորդեցին ՀՀԿ խորհրդի նիստում Սերժ Սարգսյանի ելույթին: Հռետորաբանական «փոխհրաձգություն» սկսվեց ՀՀԿ-ի և ԲՀԿ-ի միջև, երկու օրում այն հարթվեց, Գագիկ Ծառուկյանը հայտարարություն տարածեց` տեղեկացնելով, որ չի ցանկանում լարել ներքաղաքական կյանքը, չեղարկվեց փետրվարի 20-ի հանրահավաքը: Ըստ Ձեզ` ի՞նչ փորձեց անել Սերժ Սարգսյանը, և ի՞նչն էր նրա բարկության պատճառը:
- Իր շուրջը պար բռնած հացկատակների քծնանքից արբեցած, Ռոբերտ Քոչարյանի և Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կողմից պարբերաբար քաջալերվող և սեփական անիրատեսական հավակնությունների ձեռքը կրակն ընկած Գագիկ Ծառուկյանն արդեն իրական խոչընդոտ էր դարձել Սերժ Սարգսյանի՝ Սահմանադրությունը փոխելու ծրագրերի համար: Իր գործունեության բոլոր ոլորտներում տապալված Սերժ Սարգսյանն արդեն մեկ անգամ հետաձգել էր իր հռչակած բարեփոխումների մեկնարկը և սահմանել էր նոր ժամկետ, որը նորից երկարաձգելը կդիտվեր՝ որպես նոր նահանջ ու հերթական տապալում: Ակնհայտ է, որ իշխող հանցախումբն առաջին հերթին՝ իր և ոչ հասարակության շահերն է հետապնդում նախատեսվող «բարեփոխումներում»: Բայց այդ փոփոխությունների գործընթացը նաև թույլ կտա Սերժ Սարգսյանին ինչ-որ կառուցողական գործ անելու պատրանք ստեղծելու ու անհերքելի ձախողումների մի մասի մեղքն էլ ներկա «անկատար» սահմանադրության վրա բարդելու: Սա է, ըստ իս, այն խորապատկերը, որի ֆոնին ծավալվեցին իրադարձությունները: Այն, ինչն ի ցույց դրվեց հասարակությանը, Հանրապետական ոհմակի նիստի տեսքով զարհուրելի ու զզվելի էր, իսկ դրան հաջորդած կտրուկ ու նպատակասլաց պատժամիջոցները պետական ահաբեկչություն էին և ուրիշ ոչինչ: Արդյունքը կանխատեսելի էր: Վաղուց և բոլորի համար պարզ էր, որ Ծառուկյանն իր անցյալով ու ներկայով շատ հեշտ բամփվող ֆիգուր է, բայց կապիտուլյացիայի կայծակնային արագությունը զարմացրեց բոլորին:
- Չհաստատված տեղեկություններ են տարածվում ԶԼՄ-ներով այն մասին, որ Ծառուկյանը դուրս կգա ակտիվ քաղաքականությունից, և ԲՀԿ ղեկավարի գործը կստանձնի քաղաքական դեմք: Ինչպիսի՞ ճակատագիր եք տեսնում «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության համար այսուհետ, եթե Գագիկ Ծառուկյանը լքի կուսակցությունը կամ դուրս գա ակտիվ գործունեության դաշտից:
- Ծառուկյանն անձնատուր է եղել և կանի այն, ինչն իրենից պահանջել է կամ կպահանջի Սերժ Սարգսյանը: ԲՀԿ-ի ճակատագիրն ինձ չի հուզում: Պարկեշտ մարդը, ազնիվ քաղաքական գործիչը երբեք չի համաձայնի այնտեղ հավաքված կոնտինգենտի հետ գործ ունենալ, իսկ կոնտինգենտն էլ, իր հերթին, նշված որակի գործչի կարիք չունի, նրանց մի նոր փողի քսակ է պետք՝ շուրջը նոր շուրջպար բռնելու համար:
- Պարոն Ռուբինյան, ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, ով բուրժուադեմոկրատական հեղափոխության գաղափարը Հայաստանում բարձրացնողն էր, օրերս հոդված հրապարակեց «Սրտիս պարտք»-ը վերնագրով, որում նա փորձեց արդարացնել, իսկ որոշ փորձագետների որակմամբ՝ «պաշտպանել» Ծառուկյանի գործողությունները: Ինչո՞վ եք բացատրում Ծառուկյանին ամեն կերպ արդարացնելու՝ Տեր-Պետրոսյանի մղումը, թեև հոդվածում առաջին նախագահը մատնանշել էր նաև Ծառուկյանի սխալները` մեղքը բարդելով նրա խառնակիչ կուսակցականների վրա:
- Անշուշտ, լսած կլինեք Կիպրոսի առասպելական թագավոր Պիգմալիոնի պատմությունը, ով սիրահարվեց իր իսկ կերտած փղոսկրյա արձանին: Գագիկ Ծառուկյանի, որպես հայկական Իվանիշվիլու կամ հայոց բուրժուա-դեմոկրատիայի առաջնորդի առասպելական կերպարի ստեղծողն իր «սրտի պարտքն» է վերադարձրել: Գուցե իսկապես սերը կույր է, բայց ավելի շատ հակված եմ կարծելու, որ այդ հրապարակումով պարոն Տեր-Պետրոսյանը փորձում է շղարշել կամ մեղմել իր ժամանակին արված քաղաքագիտական վերլուծության իմպլեմենտացիայի լիակատար ֆիասկոն:
- Երեկ ԱԺ քառօրյան բոյկոտեց ԲՀԿ խմբակցությունը, ՀԱԿ պատգամավորները բարձրացնում են ԲՀԿ-ի նկատմամբ ճնշումները քննարկման առարկա դարձնելու հարցը, Նիկոլ Փաշինյանը` Սերժ Սարգսյանի պաշտոնանկության հարցը: Այս իրավիճակը կարելի՞ է որակել քաղաքական ճգնաժամ:
- Քաղաքական ճգնաժամ կա, այն նոր չի առաջացել, երկիրը նոր չի սկսել ամայանալ, իշխանության ղեկին նոր չի տիրացել ընչաքաղց տգետների ոհմակը: Վերջին սրընթաց իրադարձությունները որոշ չափով սրել են իրավիճակը, հերթական անգամ բացահայտվել է վարչախմբի հանցավոր էությունը: Բայց, ցավոք, նաև հերթական անգամ բացահայտվել է, որ ժողովրդի իրական շահերին տեր կանգնող, անձնուրաց, առաջադիմական, գործունակ ընդդիմություն դեռ չունենք: Սաղմերը կան, տեսանելի են, հուսանք, որ մանուկը կծնվի:
- ՀՀ երկրորդ նախագահը ևս անդրադարձավ զարգացումներին՝ ասելով, թե ռեպրեսիաները, ճնշումները ԲՀԿ-ի համար անընդունելի են, այնինչ մի շարք փորձագետներ կարծում էին` երկրորդ նախագահը խոսելու է քաղաքականություն վերադառնալու իր որոշման մասին: Ըստ Ձեզ` եթե երկրորդ նախագահը չի ցանկանում վերադառնալ քաղաքականություն, ինչո՞ւ է անընդհատ հիշեցնում իր մասին, և նրա վերադարձը որքանո՞վ է հնարավոր:
- 2-րդն, անշուշտ, հարմար պահ առաջանալու դեպքում ցանկանում է վերադառնալ, բայց ոչ թե քաղաքականություն, այլ իշխանության, թե չէ 2rd.am կայք չէր բացի, իր գովազդի համար կլորիկ գումարներ չէր ծախսի: Կա նաև այլ հանգամանք: Իշխանության վերադառնալու հույսերը չարդարանալու դեպքում էլ նա պետք է լուծի իր համար կենսական նշանակություն ունեցող խնդիր՝ չթողնի հանկարծ իշխանության գա մեկը, ով կարող է իր թալանածը հետ վերադարձնելու հարց արծարծել և կատարած հանցանքների համար պատասխանատվության կանչել:
- Մարտի 1-ին ՀԱԿ-ը կազմակերպելու է ամենամյա հանրահավաք-հանդիպումը՝ հարգելու Մարտի 1-ի զոհերի հիշատակը, սակայն այս տարի հանրահավաքն այլ նշանակություն կունենա, քանի որ սա, ըստ էության, փետրվարի 20-ի չկայացած հանրահավաքի փոխարեն է անցկացվելու, և ըստ ՀԱԿ-ի՝ ժողովուրդն արդեն համախմբված է և պատրաստ պայքարի: Ի՞նչ սպասել գալիք հանրահավաքից, երբ ակնհայտ է, որ մինչ այս ՀԱԿ-ն իր գործողությունները պայմանավորում էր ԲՀԿ-ով, իսկ ԲՀԿ-ն այդ հանրահավաքին, ամենայն հավանականությամբ, չի մասնակցի:
- Այն, որ կեղեքված ու ռեժիմից զզված ժողովուրդը միշտ պատրաստ է պայքարի, ապացուցվել է բազմիցս: Կարծում եմ, որ չնայած ներկայում տիրող հուսախաբությանը և հանրահավաք կազմակերպելու ծառուկյանական մեթոդների հավանական բացակայությանը, մարտի մեկի հանրահավաքը մարդաշատ կլինի: Անմեղ զոհերի հիշատակը հարգելու մոտիվացիան կա, երկարատև ընդմիջման հանգամանքը կա, ստեղծված իրավիճակի մասին տեղեկատվություն ստանալու պահանջը կա: Մնում է տեսնենք, թե կազմակերպիչներն ի՞նչ նոր խոսք ունեն ասելու ժողովրդին, արե՞լ են, արդյոք, անհրաժեշտ հետևություններ նախկին սխալներից: Այս առումով առայժմ հուսադրող փոփոխություններ չեմ տեսնում:

http://168.am/2015/02/24/460371.html

Կիրակնօրյա խորաթա

Ապակե պատերով տան մեջ քար չեն նետում: Սերժը նետեց: Նա այնքան դոդ չի, որ ծանրութեթեւ արած չլիներ հետեւանքները, ուրեմն գիտակցված՝ այլ ելք չունենալով է այդպես վարվել: Հարց է ծագում. ինչո՞ւ ընտրեց հրապարակային ու քաղաքական առճակատման ուղին: Չէ որ կարող էր գործել տակից՝ այնպես ինչպես, օրինակ, Խաչատուր Սուքիասյանին (Գրզո) տնտեսապես հետապնդելիս: Ոմանք ասում են բեմականացում է, ոչ իշխանականին իրական ընդդիմության թագը փոխանցելու միջոց: Համամիտ չեմ: Դրան կարելի կլիներ հասնել շատ ավելի հեշտ ճանապարհով՝ ԲՀԿ-ի առաջնորդի մեկ-երկու սուր հայտարարությունների միջոցով:

Կարծում եմ, Գագոն, իր ԲՀԿ-ով ու իր մեջքը պահող Ռոբի եւ Լեւոնի back office-ներով, իրական խոչընդոտ էր դարձել Սերժի սահմանադրափոփոխ ծրագրերի համար: Միայն հարկային-մաքսային հարձակումը, ներսում եւ դրսում լավ դիվերսիֆիկացված ու խնամիյով խնայված ու խնամված մուլտիկոնցեռնի վրա բավարար արդյունավետություն չէր ապահովի: Խնդիր է դրված քաղաքական հարթության մեջ մեկնդմիշտ ջախջախել խոչընդոտողներին եւ մաքրել դաշտը մինչեւ սահմանադրական փոփոխությունների բուն գործընթացը սկսելը:

Հիմա արդեն բոլորը տեսան, որ խնամին հրապարակավ ձեռ քաշեց խնամուց ու կողմ է նրան «բամփելուն»: Օլիմպոսից վայր նետելու հայտարարված քայլերը արդեն սկսված են եւ կիրականացվեն անվարան ու արագ: Բայց օրվա հերոսի վերաբերյալ արտառոց ու սհմռկեցուցիչ փաստերի հրապարակումը կհետաձգեն մինչեւ այն պահը երբ մեյդան կգա ու հրապարակավ մեջքին կկանգնի խեղդվողի օրթախը՝ Ռոբը:

Նախագահի պաշտոնի վերացումը իրենց վարդագույն իղձերի ավարտը համարող եռյակ-քառյակի լիդեռները հակաքայլեր, իհարկե, կձեռնարկեն, բայց խնդիրն այն է, որ այս գզվրտոցի բոլոր, Սերժի խոսքերով ասած, հիմնական քաղաքական դերակատարները Կրեմլի դռանը կապած շներ են, որոնք, տիրոջ Ուկրաինայում զբաղված լինելու առիթով, մի դռան շան պես յոլա չեն ուզում գնալ:

Կշահի՞, արդյոք, այս գզվրտոցից երրորդ՝ իրական ժողովրդավարական արժեքներին դավանող եւ հայաստանակենտրոն մտածելակերպ ունեցող միավորված ընդդիմությունը: Կշահեր՝ եթե լիներ այդպիսինը:

«Կարեւորի մասին». հարցազրույց Կարապետ Ռուբինյանի հետ

Իշխանության լռությունն ու անգործությունը լարվածության պատճառ

Հարթակ հաղորդաշարի հյուրի՝ ԱԺ նախկին փոխխոսնակ Կարապետ Ռուբինյանի հետ քննարկել ենք Գյումրիի սպանդից հետո տեղի ունեցած բողոքի ակցիաների, ոստիկանության գործողությունների ու ոճրագործության քաղաքական հետևանքների խնդիրը: Կարապետ Ռուբինյանը մեկն է այն երկու տասնյակ քաղաքացիներից, ովքեր հունվարի 15-ին բերման են ենթարկվել Ազատության հրապարակի խաղաղ ցույցի ժամանակ:

http://www.lragir.am/index/arm/0/debate/view/109180

Անցնող տարվա ամենադրական եւ ամենաբացասական երեւույթները

Karapet-Rubinyan-2-2Երկրային կյանքը օրերի, ամիսների ու տարիների տրոհելը պայմանականություն է` զուտ արեւի նկատմամբ մեր երկրագնդի մշտապես փոփոխվող դիրքով պայմանավորված: Իրականում կյանքն անընդհատ է, եւ այդ տրոհումներն ընդամենը օգնում են մեզ պլանավորել հետագա անելիքներն ու ամփոփել նախկինում արվածը: Տարեմուտի ամփոփումներն են առանձնապես տարածված, ուստի դա եմ հիմա անելու: Ավելի ճիշտ՝ կփորձեմ անդրադառնալ անցնող տարվա երկու, ըստ իս, ամենադրական եւ ամենաբացասական երեւույթներին:
Չգիտեմ, կպահպանվի ամբողջ տարվա կտրվածքով առաջին 9 ամիսներին մեր երկրում արձանագրված ծնելիության աճը, բայց որ դա 2014-ին հասարակական կյանքում ինձ ուրախացրած ամենանշանակալի երեւույթն է` փաստ է: Մասնագետ չեմ, որպեսզի վերլուծեմ երեւույթի խորքային պատճառները, իսկ եղածը օրվա հացկատակ իշխանությունների հմուտ կառավարման արդյունք համարելու համար պետք է առնվազն Շարմազանով լինեի: Այս հարցում շատ մեծ նշանակություն ունեն երիտասարդ զույգերի` միջավայրով պայմանավորված պատկերացումներն ու ստերեոտիպերը` ընտանիքում երեխաների քանակի վերաբերյալ: Ուստի, սիրելի հայրենակիցներ, երիտասարդ զույգերի պապիկ-տատիկներ ու ծնողներ-բարեկամներ, օգտվելով դրական տեղաշարժի միտումներից՝ եկեք գալիք տարում համատեղ ուժերով, խրատներով ու հորդորներով փորձենք փոխել 1-2 երեխայով բավարարվելու` մեզանում ձեւավորված ազգակործան ստերեոտիպը: Ցավում եմ, որ համարժեք արձագանք չգտավ Հայոց մեծ եղեռնի հարյուրամյակի տարում մեկական հավելյալ զավակ ունենալու` հայ ընտանիքներին ուղղված գործարար Խաչատուր Սուքիասյանի ամիսներ առաջ արված կոչը: Բայց դեռ ուշ չէ, եւ միանգամայն հնարավոր է գալիք տարում հայրենասիրական շարժման վերածել հարգարժան գործարարի կոչը: Լավ կլիներ հենց Սուքիասյանը նախաձեռներ նույնանուն հիմնադրամի ստեղծումը եւ, ընդգրկելով այլ գործարարների ու գաղափարի նվիրյալների, առաջ տաներ գործը:
Առիթն օգտագործելով եւ որպես վերը ասածներիս ամրապնդում՝ թույլ տվեք զեկուցել, որ անցնող տարում 57 տարեկանում երրորդ երեխան ունեցա` վերջապես փակելով առնվազն 3 երեխա ունենալու իմ քաղաքացիական պարտքը երկրիս առջեւ ու պարգեւելով ինձ նաեւ աղջիկ ունենալու անսահման բերկրանքը: Ինչպես ասում են, տարոսը ձեզ:
Իսկ հիմա բացասականի մասին: Դժվար է ընտրելն ու ամենաբացասականն առանձնացնելը: Այսօրվա բոլոր հայտնի բացասական երեւույթները` երկրի ամայացումն ու ինքնիշխանության մսխումը, տնտեսական կոլապսը, ահագնացող աղքատացումը, իշխանության եւ համակարգային ընդդիմության մտավոր դեգրադացիան, սրանք բոլորը, իրենց փոխկապակցվածությամբ հանդերձ, հետեւանքներ են: Բուն պատճառը հայտնի է` Սերժ Սարգսյանը, մեր թողտվությամբ, յուրացրել է իշխանությունը երկրում եւ իր կրթական ու մտավոր մակարդակին հարիր ձեւավորել է առաջընթացի ոչ մի հույս չներշնչող մի ռեժիմ, որի համար օրինականությունը, ժողովրդավարությունը, սոցիալական արդարությունը ոչ միայն արժեքներ չեն, այլեւ իրենց անմիտ, բայց ցոփ ու շվայտ կյանքին անմիջականորեն սպառնացող վտանգներ:
Ուստի ինձ համար 2014-ի ամենաբացասական երեւույթը Սերժ Սարգսյանն է, որից 2015-ին բարի ազատում եմ մաղթում մեզ բոլորիս:
Մաղթում եմ նաեւ, որ Նոր տարում նոր, երիտասարդ, կրթված, Սովետի փտած կաղապարներով չբեռնված, աշխարհին հպարտությամբ ներկայացող ու նրա հետ հավասարի վստահությամբ խոսող, անշուշտ՝ բազմազավակ ու հայրենիքին նվիրված անհատներ դուրս գան մեր երկրի քաղաքական թատերաբեմ ու միավորվելով՝ վերջապես դուրս բերեն մեզ այս ճահճից:
Շնորհավոր գալիք Նոր տարին:
ԿԱՐԱՊԵՏ ՌՈՒԲԻՆՅԱՆ
«Առավոտ» օրաթերթ 24.12.2014

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այս հասցեով՝ http://www.aravot.am/2014/12/25/527893/

© 1998 – 2014 Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

Realpolitik հաղորդաշարի հյուրն է ՀՀՇ վարչության անդամ Կարապետ Ռուբինյանը

«Դեմ առ դեմ»` Կարապետ Ռուբինյան եւ Մանվել Բադեյան

  • Այցելուների քարտեզ